Aanmelden
Bevestigen
Sluiten
Versturen
Accepteren
OK
Terug
Opnieuw laden
Terug


Ik accepteer alle voorwaarden en bepalingen die in deze overeenkomst zijn opgesomd en neem deel aan de bètatest.
Aangemeld: 24696811
Wereld
De wereld van Drakensang De wereld van Drakensang We bevinden ons in een magische wereld vol wonderen, maar ook vol gevaren. Lang vergeten, oeroude wezens keren terug uit de schaduwen van het verleden. Ze zagen met lede ogen hoe de mens het machtigste wezen van de schepping werd en hoe de mens, door het verraad van één enkeling, aan de rand van de ondergang kwam te staan. Omdat de werelden steeds verder uit elkaar dreven, ontstond er een reusachtig imperium. Maar in de loop van de tijd verdween de samenhang, die eeuwig had moeten blijven bestaan. Een duistere cult groeide uit tot een nieuwe machtsfactor en deed opnieuw de oudste vijand der mensheid ontwaken: De draak. Een dier gekweld door een onstilbare woede, stort de wereld na meer dan 2000 jaar opnieuw in een oorlog. Een nieuw tijdperk breekt aan: we hebben een held nodig die vecht voor het overleven van de mensheid.
Grimmagstone
Wiltwuxshire
Kingshill
Slifmoeras
Shorfolk
Teganswall
Torstrond
dro.page.world.heliios.headline
Atlantis
Schaduwzee
IJzeren Dam
Duisterwal
Binnenkort
Grimmagstone
Grimmagstone

De weg naar Grimmagstone is ouder dan het rijk zelf. Meer dan 2.000 jaar geleden, in de tijd dat het imperium werd gesticht, is de tovenaar van de eerste kring, begraven in een afgelegen grot. Vandaag de dag is dat een heilig bedevaartsoord.

Niemand minder dan de geestelijk leider Agathon zelf zou hier de Heilige Woorden hebben gesproken voor zijn onsterfelijke ziel. Er wordt gezegd dat iedereen die de weg naar Grimmagstone neemt, iets over zijn lot te weten komt.

De weg, die ooit idyllisch moet zijn geweest, leidt naar een schilderachtig dorpje, waar turfstekers en vissers nog steeds volgens hun oude tradities leven en die zich geen zorgen over morgen maken.

Maar het moeras, waarin ze elke dag hun werk moeten doen, wordt sinds een tijdje door vreemde wezens bewoond. Ook pelgrims durven de pelgrimsroute ten noorden van het dorp niet meer te nemen.

De oude dorpspriester vermoedt dat er in Grimmagstone iets verschrikkelijks moet zijn gebeurd.

„Volg de weg. Aan het einde zul jij je bestemming vinden". Moerasding
Kingshill
Kingshill

In het jaar 550 liet Heredur, die een machtige koning en legerleider was, op deze heuvel een burcht bouwen. Hij nam afstand van het aftakelende imperium en liet zich kronen tot de eerste koning van Duria.

Vandaag, in het jaar 1190, zijn de mensen die zich in Kingshill achter de hoger stadsmuren hebben verschanst, bang dat de lange tijd van vrede definitief voorbij is.

Terwijl de oude koning Harold niets vermoedend doorgaat met het organiseren van spelen in de arena, smeedt een lang vergeten cultus duistere plannen. Onder de bevolking groeit de angst.

Prins Aldred, de hoop van het rijk, is niet meer gezien sinds hij in de catacomben onder de stad is afgedaald. Maar de priesters zwijgen hardnekkig over hetgeen ze weten.

„Bestaan er nog helden? Of zijn ze in hun sarcofagen onder Kingshill verzonken in een eeuwige slaap?" Koning Harold
Shorfolk
Shorfolk

Aan de oostkust van het kleine eilandenrijk, Duria, ligt de kleine havenstad Shorfolk. Als trots handelscentrum en poort naar de wereld, speelt het al sinds mensenheugenis een grote economische en militaire rol.

Vandaag staat Shorfolk in lichterlaaie. Draakachtige wezens struinen langs de rokende puinhopen en de Woelige Jacht maakt aan de Brandende Kust iedere vluchtroute onmogelijk. Alle burgers die zich in veiligheid konden brengen, zijn naar het westen gevlucht waar ze in de Trollenkloof in een dodelijke val terechtkwamen. De rots zelf is met magische krachten tot leven gewekt en liet akelige creaturen vrij waaraan de kloof zijn naam dankt.

Maar er zijn nog steeds een paar mensen die dapper genoeg om in Shorfolk de verbeten strijd tegen de vijand voort te zetten. Verscholen in de bergen hebben ze hun kamp opgeslagen. Ze roepen helden op om hun voorbeeld te volgen en zich samen met hen te verzetten tegen de steeds groter wordende bedreigingen.

„Het lot van Shorfolk heeft ons laten zien dat deze vijand niet alleen genadeloos toe kan slaan maar ook dat hij dat doet .... gewoon uit brute moordlust.“ Prins Aldred
Slifmoeras
Slifmoeras

De kleine stad Grovery stond in heel Duria bekend om het hoogwaardige metaal dat er werd geproduceerd. Op de omliggende boerderijen woonden de hardwerkende mensen aan de voet van een bergmassief harmonisch bij elkaar.

Maar toen nam de Nefertari-cultus zijn intrek in het verlaten klooster. Ze veroorzaakten steeds meer geweld in de regio van het Slifmoeras. Nu zijn de mensen in de ban van de Godin, van wie donkere, glanzende standbeelden oprijzen in de onheilspellende mist. Zombies patrouilleren door een spookstad, verlicht door het bedrieglijke schijnsel van de bliksemlantaarns. Het onderdrukte land is doortrokken met magische kettingen, de akkers liggen er verwaarloosd bij en de huizen zijn vervallen in de duisternis.

Alleen in de kelder van een kleine dorpskapel, Werians schuilplaats, brandt nog een klein hoopvol lichtje. In het oude klooster smeedt de priesteres van de Nefertari, Khalys, duistere plannen om haar macht nog verder te vergroten.

„Wie in deze duistere tijden de ware vijand herkent en kiest voor vrijheid en veiligheid, mag zich met recht een held noemen.“ Geest van de Heilige Vader
Teganswall
Teganswall

Hoog op de meest oostelijke berg van Duria, waakt de oude vesting Teganswall als een monument over de kuststreek Shorfolk. Maar al in de dagen van Heredur, waren er te weinig drakendoders om deze vesting in stand te houden. Ze trokken zich terug in het poorthuis en namen nog maar één keer per jaar die moeizame weg op zich om hun oude ritueel uit te voeren.

De drakendoders wisten niet meer wat hun orde daar al eeuwenlang had bewaakt: de poort naar het Rijk der Fabelen. Maar nu, nadat de Nefertari-cultus de vesting in z'n bezit heeft genomen en de oude vijand weer op Duria heeft afgestuurd, wordt hen duidelijk waarom Tegan deze vesting hier liet bouwen.

Het is nu aan onze helden om een einde te maken aan de afschuwelijke experimenten in Tegansruh en de oude weg door de Drakengrotten te nemen, die naar het verborgen heiligdom leidt. Daar zullen ze in Tegans Inwijdingstempel, de plek tussen de twee werelden, het grootste gevaar waar Duria ooit mee te maken heeft gehad onder ogen moeten zien.

„De last van het verleden is ongelooflijk zwaar - zo zwaar dat het fundament onder onze wereld in gevaar is.“ Drakengebroed
Wiltwuxshire
Wiltwuxshire

Een reis door de omgeving van Kingshill leidt de wandelaars langs die plekken, waarvan de geschiedenis allang door de nevel van de tijd in vergetelheid is geraakt. Maar wie probeert te zien wat er achter de nevel verborgen zit, kan veel ontdekken.

De Onstuimige Grotten vertellen ons iets over het begin van de menselijke beschaving en hun vergeten Goden. Overblijfselen van oude culturen kun je ook in Hagastove Grot vinden. In de tijd van het imperium, vluchtten de tovenaars die zich niet wilden houden aan de strenge regels van de kringtovenaars, naar deze grot.

Niemand denkt nog aan de oorlogen uit het verleden en de stenen getuigen van het Imperium zijn allang vervallen tot een grote berg brokstukken. Het eens zo harde gevecht om te kunnen overleven, heeft in de Swerfield Weiden voor Kingshill, plaatsgemaakt voor moderne landbouw.

Maar nu is door anderen de jacht heropend en alle mensen die nu door de velden en wouden van Wiltwuxshire struinen, zijn hun leven niet meer zeker.

„Probeer feeën altijd te verdrijven. Maar probeer ze nooit te overheersen." Wiltwuxshire
Torstrond
Torstrond

Aan de overkant van de Duistere Zee ligt het dorp Jarlshofn, direct aan beroemde Donderkust ... de Noren noemden het Torstrond. Lang leefden de kustenbewoners van Duria in angst voor de wendbare Vikingschepen van de daar wonende bebaarde krijgers. Totdat koning Harold in zijn jeugd een verbond voor een eeuwige vrede heeft gesloten met Jarl van de Noordelijke Gebieden.

Maar van deze vrede is in deze, door storm geteisterde, kustplaats nauwelijks meer iets te merken. Torstrond, tot voor kort het thuis van jagers, leerlooiers en vissers is nu een bloedig slagveld geworden. In Förge, het smederijdorp, hebben de volgelingen van de machtswellustige Nefertari, net als in Duria, de harten van de dappere krijgers geïnfecteerd met angst en hun zielen gestolen.

Terwijl de Noorse krijgers in Jarlshofn op de terugkeer van Jarl uit het noorden hopen, worden de mensen plotseling, midden in de zomer, overvallen door een genadeloze winter. Het lijkt wel alsof de kou er plezier in heeft om al het leven uit de mensen te zuigen.

„Waar de zee in de haven dondert, de wind de kust teistert en de mannen baarden hebben - op die plek worden helden geboren."
Helios
Helios

In de Zuidwind Zee, achter de straat van Grabiltur, liggen de vergeten eilanden van Helios. Het mooiste zou Ellonidos zijn, omringt door kristalhelder water, dat op slechts een steenworp afstand ligt van het verwilderde vulkaaneiland Mystras. Er zijn aanwijzingen dat Mystras een tijd lang het thuis is geweest van de mysterieuze vluchtelingen van Atlantis ... een cultuur die 3000 geleden onder de golven van de zee verdween.

Pas veel later vestigden de vrijheidslievende mensen uit Helios zich op de eilanden en bouwden hun dorpen tussen de ruïnes, de stille getuigen van een prachtig imperium dat eeuwen geleden op zoek was naar het mythische Atlantis.

Vandaag de dag is er opnieuw een expeditie op zoek naar het eiland ... maar dat is nog niet alles: Mystras wordt ook belaagd door de wezens uit het Rijk der Fabelen ... zij zijn de eersten die zich in de vurige kloof van de vulkaan Suvius wagen, waar de verslagen strijdmacht van het Imperium nog steeds probeert om Atlantis te verdedigen.

"Als de zonnestralen doordringen tot de zeebodem, als het verleden het heden inhaalt ... dan zul je Atlantis in de golven kunnen vinden."
Atlantis
Atlantis

Al eeuwen geleden is het ooit zo mooie Atlantis naar de zeebodem gezonken .. en werd zo legendarische mythe. Velen zochten naar dit mysterieuze eiland en toch werd het nooit gevonden, tot vandaag. Moedige helden volgden het spoor van een expeditie en vonden een oud pad, de weg naar Ashraya.

Ashraya werd het toevluchtsoord van de Atlantiden na de ondergang van hun land: een sprankje hoop in de diepte. Wie waardig genoeg wordt geacht om door de Gorgonenpoort te lopen, vindt daar de laatste overlevenden van Atlantis ... en daarmee dus ook de kennis om de weg naar de oude haven van Atlantis te vinden. Dat tegenwoordig trouwens meer een scheepskerkhof is en wordt bewoond door onderworpen volkeren zoals de Zorlobb en Jabbax.

In het Hart van Atlantis kunnen onverschrokken reizigers het oude machtscentrum verkennen ... waar nu de afzichtelijke Gorgonen huizen. Het doel van de expeditie ligt in de Tempelwijk, waar de zeegod Oceanos eeuwig in gevecht is met de slang Gorga.

„Ooit straalden de tempels van Atlantis zo fel als de wijsheid ... maar toen deze door de overheersers werden overgenomen, werd de gulzige kloof van de duistere diepte geopend."
Schaduwzee
Schaduwzee

Sinds mensenheugenis mijden de zeevaarders de Schaduwzee, dat – zo wordt beweerd – aan het einde van de wereld ligt. Want hier bevindt zich de plaats, die bekend staat als Watergraf. Hier schijnt een meedogenloze macht te heersen, die ieder schip, dat zich per ongeluk in dit water begeeft, tegen de klippen laat lopen of meesleurt in de donkere diepte.

Maar nu heeft Ammon de Wereldreiziger van het watergraf gehoord. Hij ontdekt, dat de tussenwereld van deze plaats veranderd is – dat iets of iemand uit het Rijk der Fabelen probeert aan deze zijde van de wereld binnen te dringen. Hij weet ook wie dat is: De God des Doods, Mortis!

Om te verhinderen, dat de duistere god zijn dodende vinger naar de levenden uitstrekt, moeten de grote helden van Dracania de onheilspellende Bottenzee doorkruisen en binnen zien te komen in de Hallen van de Dood. Pas dan kunnen ze met de veerman over de Zielenzee varen, om met Mortis en zijn skeletdraak af te rekenen.

„Slechts die mensen, die gestorven zijn, mogen de Hallen van de Dood binnengaan … Ben jij bereid, deze prijs te betalen?“
Duisterwal
Duisterwal

In het duistere verleden heeft een deel van de dwergen zich afgescheiden van de Vuurgod Fyrgon en begonnen ze de Draak te vereren. Dit was het begin van de grote oorlog tussen de Dwergen, die nog altijd voortduurt.

Hoe het dal, waar nu twee gigantische verdedigingsmuren tegenover elkaar staan, oorspronkelijk heette, kan niemand zich nog herinneren. Het aanhoudende gebulder van de oorlogsmachines, dat door de echo van de bergen wordt versterkt, gaf de Dondergrond zijn nieuwe naam. Het eeuwenlang opgestapelde schroot heeft het gebied tussen de muren veranderd in een doodse vlakte.

In de daarachter gelegen vesting Staalgard produceren de Duisterdwergen hun oorlogsmachines met fanatieke efficiëntie. Maar het schijnt, dat er iets veranderd is in de collectieve ambitie, want het evenwicht in de strijd dreigt ten gunste van de Duisterdwergen te veranderen. En wat is dat geheime project, waar ze volgens de geruchten momenteel zo hard aan werken?

„Hier is sinds lange tijd geen enkele meter grond op de tegenstander prijsgegeven … tot nu.“
IJzeren Dam
IJzeren Dam

De legende vertelt over dappere dwerg-veteranen, die reeds in pre-imperialistische tijd op de hoogste bergen in het Noorden met vuren, rooksignalen en wachttorens de wacht hielden en de mensheid beschermden tegen de Draak.

Een ijzige, vijandige wind waait in het hooggebergte van Myrdosch, maar de daar gesettelde dwergen hebben hun leefgebied helemaal in het teken van hun vurige god ingericht en met stoomketel-installaties voor een vriendelijker klimaat gezorgd.

In de talrijke smederijen en werkplaatsen van de hoofdstad van de Dwergen, Andrakasch, wordt ook vandaag nog voornamelijk alles geproduceerd wat voor de verdediging van het front nodig is. De meer dan tweeduizend-jarige oorlog tegen de Duisterdwergen kan hen niet meer afschrikken. Maar bezorgd kijken ze naar de schaduwen van de gehate creaturen aan de horizon, die als een wervelwind optrekken.

„Ze telen van die gigantische edelstenen! Is dat oneindig geduld, louter hardnekkigheid of pure hebzucht?

Om Drakensang Online te kunnen spelen, moet je de laatste versie van Java-Plugin installeren.

Je kunt Drakensang Online ook downloaden en direct vanaf de harde schijf als MMOG spelen:

 
 

Bericht